Hoezo COM?
De Stichting COM (Componisten van Overbodige Muziek) is een samenwerkings-verband van COMponisten van, door haar karakter, economisch "overbodige" muziek, en iedereen, die deze muziek een warm hart toedraagt.
Dit samenwerkings-verband kenmerkt zich door het ontbreken van ieder kwalitatief oordeel over muziek of persoon van de betreffende COMponisten.
Juist de muziek, die is afgewezen door “officiële instanties” behoort met zorg te worden omringd, en zo veel mogelijk te worden ondersteund en verspreid, daar de generaties na ons een nu nog onvoorziene kijk erop zullen hebben.
De Stichting COM tracht deze muziek te ondersteunen door:
- Het vervaardigen en verspreiden van muziek-partituren van aangesloten COMponisten;
- Het in eigen beheer uitbrengen van COMpact Disc's;
- Het organiseren van concerten en aanverwante manifestaties;
- Het bevorderen van de contacten tussen COMponisten en derden
- Het aanleggen van een geluids-archief met werken van de aangesloten COMponisten, dat voor alle COMponisten en belangstellenden toegankelijk is;
- Het opzetten van een kunst-laboratorium, het COMlab;
- Het op alle mogelijke manieren vergroten van zowel de bekendheid met het verschijnsel "Overbodige Muziek" als deze muziek zelve, en het bevorderen van het gebruik ervan door derden.
- Het verstrekken van informatie via het zgn. COMmunicatiecentrum en de website: www.stichting.com;
En daaraan zouden we nog kunnen toevoegen:
- Het omver-schoppen van alles instanties, die erop uit zijn vernieuwende muziek aan banden te leggen!
De COM kent, dit in tegenstelling tot andere moderne- (lees: “modern-klassieke-”) muziekclubjes geen waardeoordelen over kwaliteit, vorm, inhoud, politieke correctheid, mode-gevoeligheid, of wat-dan-ook van de aangeboden muziek. Dergelijke meningen zeggen meer over de tijd waarin ze gevormd worden, en de be-(voor-)oordeler, dan over de betreffende muziek zelf. Voorbeelden te over van tijdens hun leven bejubelde "na-makers", waarvan nu geen werk meer wordt gespeeld.... en vele, vele "grote" componisten, die geen droog brood konden verdienen.
De COM stelt, dat zij geen waarde-oordelen heeft, maar zich sterk wil maken voor "economisch-overbodige", dus niet op de amusements-industrie gerichte muziek. Maar dat is toch óók een waarde-oordeel? Oftewel, hoesittat?
Ten eerste bestaat het verschil tussen kunst en amusement hier uit, dat de kunst ongebaande paden wil verkennen, terwijl de show-business een voorkeur heeft voor het rond-toeren op verkeers-knooppunt Hoevelaken. Waarom moeten die paden zo nodig verkend worden dan? Omdat de mens van nature een nieuwsgierig wezen is. Was hij dat niet, dan verscheen dit bericht als klei-tablet.
Maar het is uiteindelijk slechts een klein percentage van de mensheid, dat ook daadwerkelijk de moeite neemt om de grote risico's van de ontdekkings-reiziger te lopen. Deze "voor-lopers", maar vooral ook hun resultaten, dienen in ere gehouden te worden. Klinkt dit, alsof er sprake is van een morele verplichting? Fijn, want dat is ook zo.
Ten tweede zijn alle normen en waarden aan een constante verandering onderhevig. Maak je iets nieuws, dan vormen zich nieuwe normen en waarden, die echter op dat moment nog niet door de anderen gehanteerd worden. Daardoor is het beoordelen van nieuwe muziek per definitie onmogelijk! Kortom: de waardering zal miniem zijn, en de geldelijke beloning idem.
Niet alle niet-verkopende muziek is vernieuwend... maar alle vernieuwende muziek is a-commercieel. En loopt daardoor een grote kans om niet verspreid te worden, en uiteindelijk zelfs verloren te gaan. De COM wil deze muziek een eerlijke kans geven. Wat niet past in deze tijd, wordt hopelijk gewaardeerd in de toekomst.
Ten derde velt de COM inderdaad geen enkel oordeel, ook niet over de criteria voor vernieuwing. Integendeel: zij laat dit geheel en al aan de componist zelf over. Wij ondersteunen alleen geen muziek, die past in een commercieel circuit. Hebben wij dan iets tegen deze muziek? Integendeel. Alle muziek is ons een weldaad. Maar niet alle muziek heeft gelukkig de COM nodig....
Wij zijn geen autoritaire club met allerlei drempel-verhogende regels. Muziek is anti-autoritair, grens-overschrijdend, niet in vakjes onder te brengen, oncontroleerbaar. De COM is er voor de muziek, en daardoor is de COM er voor iedereen.
Tot slot nog dit: De stichting heet niet voor niets COMPONISTEN van Overbodige Muziek. In ons land wordt per jaar voor tonnen gerestaureerd aan oude trapgeveltjes en andere cultureel hoogwaardige doelen. Ongeveer 90 % van de kunstbudgetten wordt aan cultuur besteed, d.w.z. aan kunst die intussen zo geaccepteerd is, dat het van kunst tot cultuur is verworden. Dat er daardoor voor de echte, dat is de lévende kunst weinig overblijft zal duidelijk zijn. En daarom moeten de componisten zèlf deze kar trekken.
Wilt U zorgen dat Uw muziek, ondanks politici, huisvrouwen, ambtenaren en andere kunsthaters tóch overleeft, dan zult U daar alles voor moeten doen. De COM kan hierbij behulpzaam zijn; wij coördineren, brengen mensen bij elkaar, organiseren en ageren. Maar de arbeid en het kapitaal zullen de componisten en hun sympathisanten zelf moeten leveren. Daarom is de COM er niet alleen vóór, maar vooral ook dóór iedereen die het vernieuwende liefheeft.
Bent U het eens met deze uitgangspunten, of denkt U, dat de COM iets voor of samen met U kan doen, neem dan contact met ons op.
Want iedere componist of belangstellende is welCOM!